همهی ما در زندگی به صلح و آرامش نیاز داریم و کمتر کسی است که این موضوع چندان اهمیتی برایش نداشته باشد. زندگی در آرامش یعنی با خودمان، دیگران و همهی موجودات اطرافمان مسالمتآمیز رفتار و زندگی کنیم. اینکه چگونه آرامش داشته باشیم در واقع به باورها و شیوهی زندگی شخصی خودمان برمیگردد. با این حال اصول اولیهای وجود دارد که زیربنای آرامش در زندگی را تشکیل میدهد و نمیتوان آنها را نادیده گرفت. این اصول اولیه شامل نبود خشونت، داشتن عقاید متعادل به دور از افراط و تفریط، بردباری در برابر تفاوتها، لذت بردن از زیباییهای زندگی و نظایر آنها هستند.
آرامش در زندگی هم درونی است هم بیرونی
تعریف آرامش کار چندان سادهای نیست، با این حال شاید بتوانیم آن را بهعنوان زندگی عاری از خشونت (فیزیکی، ذهنی، روحی و همهی اشکال دیگر آن) و همراه با احترام، درک تفاوتها و سعهی صدر تعریف کنیم. آرامش بیرونی به جهان و آرامش درونی به ضمیر هر شخص برمیگردد.
به دیگران عشق بورزید، اما آنها را کنترل نکنید
اولین گام مهم برای آرامش داشتن در زندگی این است که اعمال قدرت بر دیگران را متوقف کنید و نتایج آن را در زندگی خود ببینید. مسلما خودتان هم دوست ندارید کسی شما را کنترل کند؛ بنابراین به جای اینکه اراده و خواست خود را بر دیگران تحمیل کنید، سعی کنید از دیدگاه آنها به قضایا بنگرید. اطرافیان خود را با وجود عیب و نقصها و تفاوتهایشان دوست بدارید و آنها را همانگونه که هستند بپذیرید.
در باورهای خود، افراط و تفریط را کنار بگذارید
مطلقاندیشی و پافشاری بر باورهای شخصی بدون در نظرگرفتن دیدگاههای دیگران، قطعا موجب خواهد شد تا آرامش زندگی از بین برود. تفکرات افراطی معمولا منجر به رفتارهای واکنشی و عجولانه میشود. شاید در ظاهر کار آسانی باشد که با باورهای مطلق خودتان عمل کنید، اما حتما بین شما و کسانی که با عقایدتان موافق نیستند تعارض ایجاد خواهد شد. در مقابل، آزاداندیشی و آمادگی برای درک دیگران حتی اگر سخت باشد، ارزش دارد. با این کار در آرامش زندگی خواهید کرد و با کسانی که در اطرافتان هستند سازگاری بیشتری خواهید داشت.
در برابر تفاوتهای دیگران با شما بردبار باشید
درک تفاوتها هم از لحاظ فکری و هم از لحاظ عملی سبب ایجاد تغییراتی در زندگی شما و اطرافیانتان خواهد شد. برای این کار باید تفاوتهای بین افراد در جهان را درک کنید، زندگی کنید و اجازه دهید دیگران هم در آسودگی زندگی کنند. اگر نتوانیم اعتقادات، روشهای زندگی و نظرات متمایز دیگران را تحمل کنیم، نتیجهای جز تبعیض، سرکوب، از دست دادن صفات انسانی و در نهایت خشونت و درگیری نخواهیم داشت. برای داشتن یک زندگی مسالمتآمیز، تمرین این اخلاق الزامی است.
صلحجو باشید
گاندی میگوید: «دلایل بسیاری وجود دارد که من آمادهی مرگ باشم، اما حتی یک دلیل برای کشتن کسی ندارم.» انسانهای صلحجو هرگز علیه انسان یا حیوان دیگر یا هر موجود زندهی دیگری خشونت به خرج نمیدهند.
به دنبال بخشایش باشید، نه انتقام
بخشیدن دیگران همیشه با یک احساس خوب همراه است. اینکه کجا زندگی میکنیم و چه دین یا فرهنگی داریم مهم نیست؛ در نهایت همهی ما انسان هستیم. همهی ما آرزوها و آرمانهایی مشابه هم داریم و میخواهیم خود و خانوادهمان از زندگی خوبی بهرهمند باشیم. تفاوتهای فرهنگی، مذهبی و سیاسی نباید سبب نزاع و درگیری شود، زیرا چیزی به جز غم و اندوه و ویرانی در جهان به دنبال ندارد. اگر احساس میکنید باید در برابر آسیبی که دیگران به آبرو و شهرتتان زدهاند، تلافی کنید یا در برابر عمل ناشایست آنها باید پاسخی به همان اندازه نفرتانگیز بدهید، به خشم، خشونت و غم و اندوه تداوم بیشتری میبخشید. برای اینکه در زندگی آرامش داشته باشید کافی است این حس را با بخشایش جایگزین کنید.

